παράνοια

Μεγαλύτερος φόβος όχι ο θάνατος
Το να μη ζήσεις.
Μίλα στους ανθρώπους
Πριν γίνουν ανάμνηση.
Παρακάλεσε τους αν χρειαστεί.
Ξέρεις, οι άνθρωποι που φεύγουν δεν αφήνουν ίχνη.
Αλλιώς δε θα’ χε νόημα.
Πόσο περίεργα μπλέκονται οι ζωές γαμώτο!
Πόσο χρόνο αφήνεις να περάσει ;
Και είναι αυτές οι προθεσμίες
Δένεσαι και την ίδια στιγμή
Τέλος χρόνου
Πρέπει να φύγεις
Μα αν αξίζει δώσε παράταση.
Και ακόμα χειρότερο
Το τέλος χρόνου να έρχεται πριν πάρεις την απόφαση να δεθείς.
Θα μου πεις απόφαση είναι;
Μπορεί ναι, μπορεί  όχι.
Να αφήνεσαι.
Να μιλάς.
Δεν πονάει τόσο το να πεις κάτι
Και να το μετανιώσεις
Όσο το να μην το πεις.
Το να μην το πεις
Μένει με την απορία .
Και η απορία αυτή δε λύνεται.
Όχι δεν είναι σαν το μάθημα
Το διαβάζεις και το ξαναδίνεις.
Μένει…
Απορία…
Ερωτηματικό…
Τη ζωή σου να ορίζουν αυτά που έκανες
και όχι όσα δεν έκανες.
Σπάσε τα μούτρα σου ρε γαμώτο.
Πριν μετανιώσεις σκέψου
ότι πριν κάνεις την επιλογή δεν ξέρεις αποτέλεσμα.
Παρηγοριά;
Αλήθεια;
Ας είναι.
Και είναι η ηλικία
Που είσαι νέος αλλά δεν το ξέρεις.
Μάθε το!
Καμιά φορά οι απαντήσεις βρίσκονται στο παρελθόν
Μην μείνεις εκεί μόνο
Πάρε ότι χρειάζεσαι
Και τρέξε γρήγορα μπροστά.
Το κενό έχει περίεργη χωρητικότητα
Μπορεί να περιέχει πολλά πράγματα
Μην πέσεις μέσα.
Και οι άνθρωποι έχουν περίεργη χωρητικότητα
Σε κλείνουν μέσα τους και δε σε αφήνουν.
Πέσε μέσα.
Μόνο να θυμάσαι που είναι η έξοδος.

Κουράστηκα

Όχι,δεν κουράστηκα να σε αγαπάω
             κουράστηκα να μην το βλέπεις.

ό,τι

Ας μιλήσουμε με αλήθειες.
Η ζωή είναι ωραία, το έχεις δει δεν μπορεί. Σκέψου λίγο.
Έχεις δει την ανατολή του ήλιου και το ηλιοβασίλεμα, έτσι; Έχεις μυρίσει ένα λουλούδι,  σε έχει μαγεύσει το χαμόγελο ενός παιδιού και σε έχει ζεστάνει μια αγκαλιά. Η ζωή είναι ωραία, το ξέρεις και ας μην το αισθάνεσαι, σε νιώθω.
Δεν το αισθάνεσαι, το ξέρω.
Ξέρεις τι άλλο; Μπορεί και να μου μοιάζεις. Να αισθάνεσαι και εσύ αλυσοδεμένος με αλυσίδες που φόρεσες εσύ στον εαυτό σου.
Λες «έτσι είναι», αλλά εσύ το έκανες.
Κάποτε σε μια συζήτηση μας αναρωτηθήκαμε «τι μας εμποδίζει να ζήσουμε;» και απαντήσαμε «η ζωή». Λάθος. Η ζωή σε αφήνει τρομακτικά ελεύθερο. Τόσο ελεύθερο που δεν το αντέχεις. Ξέρεις γιατί; Γιατί δεν μπορείς να υποστείς τις συνέπειες. Παραδέξου το. Αυτό είναι η ελευθερία, ή ελευθερία του μυαλού καλύτερα. Είναι δύσκολο πράγμα η ελευθερία, το ξέρεις. Όσο περισσότερες επιλογές έχεις, λένε ,τόσο πιο ελεύθερος είσαι. Βλέπεις;

 

όρια

Όταν δεν ξέρεις αν είσαι ή δεν είσαι καλά ή τι θα έπρεπε (αν υπάρχει ) να είσαι.
Δεν είσαι-λέει-αλλά θα έπρεπε..μαλακίες
Καταπιεσμένα "καλά" σε ένα "τι κάνεις;" ρουτίνας.
"Τι κάνεις;"
Να ξέρεις οι άνθρωποι που σε κοιτάνε στα μάτια
και προσέχουν την απάντηση είναι πολύτιμοι.
Και που ξέρεις..
μπορεί να μην είναι οι άλλοι ψεύτικοι
 να'σαι εσύ πολύ αληθινός.

παρατήρηση

Ξέρεις κάτι;
Το "τι ωραία ήταν τότε" το λες πάντα
για το "τότε" ,αυτό το "τότε" όμως
κάποτε ήταν "τώρα".

κυνηγητό

Κυνηγημένη από τη συνέπεια μου. Μια συνέπεια της υπερβολής  που με πνίγει.

Ισορροπία, μια κατάσταση δύσκολο να επιτευχθεί. Αν έχεις προσπαθήσει ποτέ να ισορροπήσεις  μια από αυτές τις παλιές ζυγαριές θα δεις πόσο δύσκολο είναι. Φαντάσου όταν μιλάμε για ζωές. Μπορεί να χρειάζεται μάζα όσο μιας τρίχας για να ισορροπήσει και μόλις την τοποθετήσεις..ουπς..και πάλι από την αρχή. Όσο δύσκολο είναι να την πετύχεις άλλο τόσο εύκολο είναι να τη διαταράξεις.

Πιστεύω όλοι έχουμε δύο πτυχές εαυτού που συγκρούονται .Η μια σε ωθεί στο να τολμήσεις, η άλλη σε κρατάει. Η μία εμένα μου λέει ''η ζωή είναι τώρα'' , η άλλη είναι της συνέπειας. Γι’ αυτό σου λέω.. που είναι η ισορροπία;

                                                           

" περνούν οι άνθρωποι νερό,σιγα το νέο " *

περνούν επειδή έτσι θέλουν αυτοί, καμιά φορά επειδή έτσι θέλεις εσύ και καμιά φορά επειδή έτσι συμβαίνει..γιατί κάποια πράγματα συμβαίνουν, ναι συμβαίνουν έτσι απλά...Οι άνθρωποι που φεύγουν κάτι αφήνουν, δηλαδή μακάρι να αφήσουν κάτι. Άφησαν δεν άφησαν όμως  εσύ κάτι έμαθες, αυτό είναι η ουσία. Έμαθες  ότι σου λείπουν ή όχι… ή όχι… μη με ρωτήσεις τι σημαίνει αυτό..ότι ήταν ένα ψέμα; Δεν  ξέρω. Έμαθες  ότι μπορεί τελικά να διέφεραν από την εικόνα που είχες  γι’αυτούς .Έμαθες τη δική σου αντίδραση σε αυτό το αποτέλεσμα. Ότι και  αν έμαθες όμως  την αλήθεια δε θα τη μάθεις. Ξέρεις υπάρχει και ένα πρόβλημα..Να, οι άνθρωποι που φεύγουν έχουν μοιραστεί στιγμές της ζωής σου μαζί σου. Να τους διαγράψεις δε γίνεται. Κράτα τους εκεί σε ένα κουτάκι και όταν τους συναντάς στο δρόμο πες  “ καλημέρα  “ .

* στίχος από το τραγούδι "ο Λύκος" (Νατάσσα,Θέμης,Γεράσιμος)